Στους μετανάστες οι νεοέλληνες
αναγνωρίζουν τους πόνους του πρόσφατου παρελθόντος τους.
Αλλά αντί αυτό να τους κάνει ελεήμονες και γενναιόψυχους
τους πυροδοτεί αισθήματα μίσους για τον παλιό εαυτό που
άφησαν πίσω και δε θελουν πια να τον θυμούνται
μέσα στη δίνη της κατανάλωσης και του lifestyle.
Τα λαϊκά στρώματα έχουν αλωθεί κι αυτά
απο το μιθιδρατικό lifestyle των καναλιών(ε).
Η κυρά Σούλα της δεκαετίας του 60
παχυδερμοποιήθηκε επισταμένα.
Αφού έμαθε να καταν-αλώνει ασύστολα.
Και φυσικά θέλει να ξεχάσει τα χρόνια στην Αυστράλια.
Σε συνδυασμό δε με τις πολιτικές ολιγωρίες το μίγμα ειναι εκρηκτικό.
Φόβος+άρνηση παρελθόντος εαυτού=νεοελληνικό μόρφωμα.
Δεν ευθύνονται οι μετανάστες.
Ούτε μονάχα οι φοβικοί μικροαστοί
των υποβαθμισμένων περιοχών.
Οι λύσεις άπτονται της πολιτικής.
Και οι πολιτικοί όπως όλοι έχουμε καταλάβει δεν ασχολούνται καν
με τη παραγωγή πολιτικής και την αντιμετώπιση των προβλημάτων
Αλλά με τη τετραετή αποκόμιση Κέρδους.
Το πολιτικό σύστημα νίπτει τας χείρας του κουτοπόνηρα
και σφυρίζει αδιάφορα και δημοσκοπικά καθώς
οδηγεί ολόκληρες τάξεις, κοινωνικά στρώματα ,εθνικές ομάδες
και άτομα στο οικονομικό,κοινωνικό και πολιτικό περιθώριο.
Πριν τους μετανάστες ηταν οι ξενώνες για τους ασθενείς
με AΙDS, οι μονάδες του ΟΚΑΝΑ, οι ασθενείς ναρκομανείς.
Με το να κρύβουμε ανθρώπους κάτω
απο το χαλάκι δεν αλλάζει η κατάσταση.
Το μίσος και η βια προς τους
άλλους ανθρώπους δεν οδηγεί πουθενά.
Όταν αυτοί οι οποίοι είναι επιφορτισμένοι με το θεσμικό καθήκον
να χαράξουν πολιτικές δε το κάνουν αλλά προτιμούν το ταξικό διαίρει
και βασίλευε σε αυτές τις περιοχές για να κρύβεται το κενό δράσης τους,
εμείς ως πολίτες και ως ψηφοφόροι πρέπει να έχουμε το κουράγιο
να αντικρύζουμε τη πραγματικότητα και τις αληθινές
αιτίες πίσω απο το πρόβλημα κατάματα.
Στο μεταξύ ας αρχίσουμε να σπάμε τα χρυσά αυγά*
