Η καλή μέρα δεν φαίνεται από το πρωί. Μπορεί αυτό να ισχύει για τη φύση, όχι όμως και για τα ανθρώπινα.
Τίποτα δεν υπάρχει σ’ αυτό το κόσμο που να άρχισε καλά και να μην τελείωσε άσχημα. Το δέντρο του ιδανικού θρέφεται από το αίμα των πρώτων οπαδών του και μαραίνεται από τις ζητωκραυγές του πλήθους. Ο πιστός είναι καλύτερος υπερασπιστής της πίστης από τον χωροφύλακα. Οι αγώνες αρχίζουν με σύγκρουση με την αστυνομία και καταλήγουν να στηρίζονται σ’ αυτήν. Η μεταβολή της κολυμβήθρας σε πτυελοδόχείο είναι ο συνηθισμένος μετασχηματισμός της σύγχρονης κοινωνικής χημείας. Οι θρησκείες έχουν στον ισολογισμό τους περισσότερες δολοφονίες από τις πιο αιμοσταγείς τυραννίες. Οι μάρτυρες καταλήγουν στα περιθώρια του ημερολογίου και στις ασπρογάλαζες ταμπέλες των οδών. Ο κάθε πιστός αρχίζει ως καταδιωκόμενος και τελειώνει ως διώκτης. Η παράνομη πίστη πιο σεβαστή από τη νόμιμη. Όταν η πίστη γίνει εξουσία, νοθεύεται και εκφυλίζεται. Η άγια ορμή του νεοφώτιστου, γίνεται αμαρτωλή, παθιασμένη αρτηριοσκλήρωση. Οι ζωογόνοι δημιουργικοί χυμοί μολυσμένοι από την εξουσία, γεμάτοι μικρόβια, σαπίζουν και σκορπούν γύρο τους τη δυσοσμία. Η ζωή έχει κατάληξη το θάνατο ώσπου μια νέα ζωή, μια νέα πίστη, ένα νέο ιδανικό, νέοι δημιουργικοί χυμοί, να πάρουν τη δάδα που θα την οδηγήσει στα σκοτάδια του θανάτου. Τα κόμματα: διαψευστές των ελπίδων των οπαδών τους, γι’ αυτό και η εξουσία τους δεν ήταν ποτέ μακρόβια. Μακάρια η αιώνια αντιπολίτευση, μακάριες οι πίστεις που δεν έγιναν και δεν θα γίνουν ποτέ εξουσία. Αντιπαροχή τους θα είναι η αιώνια νεότητα, η αιώνια ζωή. Μακάριοι οι διαρκώς πιστεύοντες, γιατί δεν θα νιώσουν την πίκρα της απογοήτευσης, το κενό της ελπίδας. Το στέριο έδαφος της απιστίας δεν περνά από τις εξάρσεις που γεννά η ελπίδα, ούτε από τα βάραθρα της απογοήτευσης, είναι ένας δρόμος ευθύγραμμος που στηρίζεται στις δυνάμεις του ίδιου του ανθρώπου: καλές ή κακές. Στηρίζεται στην κριτική παρατήρηση των γεγονότων, στην ικανότητα απόρριψης του ψευδούς και παραδοχής της αλήθειας. Στηρίζεται με άλλα λόγια στη γνώση της φύσης των πραγμάτων. Έτσι χωρίς πίστεις, χωρίς πλάνους και γόητες, χωρίς θεούς, δυνάστες, μαθαίνοντας από τα λάθη μας, σαν αυτορυθμιζόμενη μηχανή, ολόκληρος ο οργανισμός της ανθρώπινης κοινωνίας θα βρει το δρόμο του.
Αθανάσιος Νάσιουτζικ
Τίποτα δεν υπάρχει σ’ αυτό το κόσμο που να άρχισε καλά και να μην τελείωσε άσχημα. Το δέντρο του ιδανικού θρέφεται από το αίμα των πρώτων οπαδών του και μαραίνεται από τις ζητωκραυγές του πλήθους. Ο πιστός είναι καλύτερος υπερασπιστής της πίστης από τον χωροφύλακα. Οι αγώνες αρχίζουν με σύγκρουση με την αστυνομία και καταλήγουν να στηρίζονται σ’ αυτήν. Η μεταβολή της κολυμβήθρας σε πτυελοδόχείο είναι ο συνηθισμένος μετασχηματισμός της σύγχρονης κοινωνικής χημείας. Οι θρησκείες έχουν στον ισολογισμό τους περισσότερες δολοφονίες από τις πιο αιμοσταγείς τυραννίες. Οι μάρτυρες καταλήγουν στα περιθώρια του ημερολογίου και στις ασπρογάλαζες ταμπέλες των οδών. Ο κάθε πιστός αρχίζει ως καταδιωκόμενος και τελειώνει ως διώκτης. Η παράνομη πίστη πιο σεβαστή από τη νόμιμη. Όταν η πίστη γίνει εξουσία, νοθεύεται και εκφυλίζεται. Η άγια ορμή του νεοφώτιστου, γίνεται αμαρτωλή, παθιασμένη αρτηριοσκλήρωση. Οι ζωογόνοι δημιουργικοί χυμοί μολυσμένοι από την εξουσία, γεμάτοι μικρόβια, σαπίζουν και σκορπούν γύρο τους τη δυσοσμία. Η ζωή έχει κατάληξη το θάνατο ώσπου μια νέα ζωή, μια νέα πίστη, ένα νέο ιδανικό, νέοι δημιουργικοί χυμοί, να πάρουν τη δάδα που θα την οδηγήσει στα σκοτάδια του θανάτου. Τα κόμματα: διαψευστές των ελπίδων των οπαδών τους, γι’ αυτό και η εξουσία τους δεν ήταν ποτέ μακρόβια. Μακάρια η αιώνια αντιπολίτευση, μακάριες οι πίστεις που δεν έγιναν και δεν θα γίνουν ποτέ εξουσία. Αντιπαροχή τους θα είναι η αιώνια νεότητα, η αιώνια ζωή. Μακάριοι οι διαρκώς πιστεύοντες, γιατί δεν θα νιώσουν την πίκρα της απογοήτευσης, το κενό της ελπίδας. Το στέριο έδαφος της απιστίας δεν περνά από τις εξάρσεις που γεννά η ελπίδα, ούτε από τα βάραθρα της απογοήτευσης, είναι ένας δρόμος ευθύγραμμος που στηρίζεται στις δυνάμεις του ίδιου του ανθρώπου: καλές ή κακές. Στηρίζεται στην κριτική παρατήρηση των γεγονότων, στην ικανότητα απόρριψης του ψευδούς και παραδοχής της αλήθειας. Στηρίζεται με άλλα λόγια στη γνώση της φύσης των πραγμάτων. Έτσι χωρίς πίστεις, χωρίς πλάνους και γόητες, χωρίς θεούς, δυνάστες, μαθαίνοντας από τα λάθη μας, σαν αυτορυθμιζόμενη μηχανή, ολόκληρος ο οργανισμός της ανθρώπινης κοινωνίας θα βρει το δρόμο του.
Αθανάσιος Νάσιουτζικ
1 comment:
Excellent, love it! macrame bracelets candy cane stripe Paul keefe rhinoplasty australia cisco vpn client failed to connect black teens xxx rated movies Does meridia have ephidrine Credit score saint lucie county Fort worth dial up internet access number
Post a Comment