ηζωήμαςείναισουγιαδιές
σεβρώμικααδιέξοδα
σεβρώμικααδιέξοδα
σάπιαδόντιαξεθωριασμένα
συνθήματαμπάσοβεστιάριο
μυρωδιέςαπόκάτουρα
αντισηπτικάκαιχαλασμένασπέρματα
ξεσκισμένεςαφίσες
πάνωκάτωπάνωκάτωηΠατησίων
ηζωήμαςείναιηΠατησίων
εμείςεκείμιαζωήλιγούρια
ταξιδεύουμετηνίδιαδιαδρομή
ξεφτίλαμοναξιάκαιαπελπισία
καιανάποδα
εντάξειδεκλαίμε
μεγαλώσαμεμονάχα
ότανβρέχει
βυζαίνουμεκρυφά
τοδαχτυλόμας
καικαπνίζουμε
ηζωήμαςείναιάσκοπαλαχανικά
σεκανονισμένεςαπεργίες
ρουφιάνουςκαιπεριπολικά
γιααυτόσουλέω
τηνάλληφορά
πουθαμαςρίξουνεναμη
τηκοπανήσουμε
ναζυγιαστούμε
μηξεπουλήσουμεφτηνά
τοτομάριμαςρε!
μη.
βρέχει.
δώς'μου
τσιγάρο.
συνθήματαμπάσοβεστιάριο
μυρωδιέςαπόκάτουρα
αντισηπτικάκαιχαλασμένασπέρματα
ξεσκισμένεςαφίσες
πάνωκάτωπάνωκάτωηΠατησίων
ηζωήμαςείναιηΠατησίων
εμείςεκείμιαζωήλιγούρια
ταξιδεύουμετηνίδιαδιαδρομή
ξεφτίλαμοναξιάκαιαπελπισία
καιανάποδα
εντάξειδεκλαίμε
μεγαλώσαμεμονάχα
ότανβρέχει
βυζαίνουμεκρυφά
τοδαχτυλόμας
καικαπνίζουμε
ηζωήμαςείναιάσκοπαλαχανικά
σεκανονισμένεςαπεργίες
ρουφιάνουςκαιπεριπολικά
γιααυτόσουλέω
τηνάλληφορά
πουθαμαςρίξουνεναμη
τηκοπανήσουμε
ναζυγιαστούμε
μηξεπουλήσουμεφτηνά
τοτομάριμαςρε!
μη.
βρέχει.
δώς'μου
τσιγάρο.
ηζωήμαςείναισουγιαδιές
σεβρώμικααδιέξοδα
σεβρώμικααδιέξοδα
σάπιαδόντιαξεθωριασμένα
συνθήματαμπάσοβεστιάριο
μυρωδιέςαπόκάτουρα
αντισηπτικάκαιχαλασμένασπέρματα
ξεσκισμένεςαφίσες
πάνωκάτωπάνωκάτωηΠατησίων
ηζωήμαςείναιηΠατησίων
εμείςεκείμιαζωήλιγούρια
ταξιδεύουμετηνίδιαδιαδρομή
ξεφτίλαμοναξιάκαιαπελπισία
καιανάποδα
εντάξειδεκλαίμε
μεγαλώσαμεμονάχα
ότανβρέχει
βυζαίνουμεκρυφά
τοδαχτυλόμας
καικαπνίζουμε
ηζωήμαςείναιάσκοπαλαχανικά
σεκανονισμένεςαπεργίες
ρουφιάνουςκαιπεριπολικά
γιααυτόσουλέω
τηνάλληφορά
πουθαμαςρίξουνεναμη
τηκοπανήσουμε
ναζυγιαστούμε
μηξεπουλήσουμεφτηνά
τοτομάριμαςρε!
μη.
βρέχει.
δώς'μου
τσιγάρο.
συνθήματαμπάσοβεστιάριο
μυρωδιέςαπόκάτουρα
αντισηπτικάκαιχαλασμένασπέρματα
ξεσκισμένεςαφίσες
πάνωκάτωπάνωκάτωηΠατησίων
ηζωήμαςείναιηΠατησίων
εμείςεκείμιαζωήλιγούρια
ταξιδεύουμετηνίδιαδιαδρομή
ξεφτίλαμοναξιάκαιαπελπισία
καιανάποδα
εντάξειδεκλαίμε
μεγαλώσαμεμονάχα
ότανβρέχει
βυζαίνουμεκρυφά
τοδαχτυλόμας
καικαπνίζουμε
ηζωήμαςείναιάσκοπαλαχανικά
σεκανονισμένεςαπεργίες
ρουφιάνουςκαιπεριπολικά
γιααυτόσουλέω
τηνάλληφορά
πουθαμαςρίξουνεναμη
τηκοπανήσουμε
ναζυγιαστούμε
μηξεπουλήσουμεφτηνά
τοτομάριμαςρε!
μη.
βρέχει.
δώς'μου
τσιγάρο.
10 comments:
now you got me lolita...
Xτές ξαναείδα την Παραγγελιά. Σήμερα βλέπω το post σου. Η Κατερίνα κάπου εκει πάνω θα μας βλέπει και θα γελάει με αυτή την σύμπτωση;
sugklonistiko..iksera pos egrafe alla den eimoun proetoimasmenos giauto pou akousa..big thanx
(παραφράζοντας την γώγου)
στην καρδιά είναι ο Στόχος.
τον νου σου, ε;
Aυτό το post είναι αλλού!
Mπράβο loli!
Μικρέ μας εωσ-φόρε,
Αυτό που μας καθηλώνει,είναι το γεγονός ότι κατάφερες μέσα σ΄ένα post να συμπυκνώσεις,αλλά και να μας μεταφέρεις,όλη τη στάση ζωής αυτής της παραπονεμένης ψυχής που αγαπήσαμε κρυφά...
Ένα μεγάλο ευχαριστώ.
η γώγου είναι αυτό το "μπιπ" που έβαλε η τότε λογοκρισία όταν απήγγειλε με όλο τον καημό του κόσμου "και δεν είναι που πεθαίνω, είναι το γαμώτο που δεν έζησα" (το μπιπ έπεσε πάνω στο γαμώτο...)
dynato !
Λέει λοιπόν ο Χαμ τού Σάμουελ:
"Θα ’ρθει η ώρα που θα ’σαι τυφλός. Σαν και μένα. Θα ’σαι καθισμένος, κάπου, ένα σβωλαράκι χαμένο μέσα στο κενό, για πάντα, στο σκοτάδι. Σαν και μένα. (Παύση.) Θα ’ρθει ώρα που θα πεις, Είμαι κουρασμένος, ας πάω να καθίσω, και θα πας να καθίσεις. Έπειτα θα πεις, Πεινάω, θα σηκωθώ και θα ετοιμάσω κάτι να φάω. Αλλά δε θα σηκωθείς. Θα πεις, Δεν έκανα καλά που κάθισα, αλλά μια και κάθισα, ας μείνω ακόμα λίγο καθιστός, κι έπειτα σηκώνομαι κι ετοιμάζω κάτι να φάω. Αλλά δε θα σηκωθείς και δε θα ετοιμάσεις να φας. (Παύση.) Θα κοιτάξεις τον τοίχο για λίγο, κι έπειτα θα πεις, θα κλείσω τα μάτια μου, ίσως και να κοιμηθώ λιγάκι, μετά θα αισθάνομαι καλύτερα, και θα τα κλείσεις. Κι όταν τα ξανανοίξεις, δε θα υπάρχει πια τοίχος. (Παύση.) Θα σε περιζώνει η απεραντοσύνη του κενού που κι όλοι οι νεκροί να ζωντάνευαν από καταβολής κόσμου, πάλι δε θα το γέμιζαν, κι εσύ θα ’σαι σαν το χαλικάκι καταμεσίς στη στέπα. (Παύση.) Ναι, θα ’ρθει ώρα που θα καταλάβεις, που θα ’σαι σαν και μένα, μόνο που εσύ δε θα ’χεις κανέναν, γιατί δε θα ’χεις σπλαχνιστεί κανέναν και γιατί δε θα υπάρχει πια κανένας να τον σπλαχνιστείς."
Αυτά λέει ο Χαμ. Του Σάμουελ. Αυτά.
(Σ.Μπέκετ, ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΧΙΔΙΟΥ,σελ.32, μετ.Κ.Σκαλιόρα,Ύψιλον, Αθήνα 2000.)
Είσαι απ' τις πιο καλλιτεχνικές φιγούρες των μπλογκ. Μου αρέσει πολύ το στυλ και ο τρόπος σου. Αυτό όμως που μόλις είδα είναι το κάτι άλλο. Έχεις ταλέντο να βγάζεις κραυγές με εικόνες και στίχους. Φοβερός!
Το σπίτι μου όσο το άνοιγμα των χεριών της κόρης μου
4 χρόνια άστεγη τώρα…
Κι ανυπόδετη κι άρρωστη γύρναγα
Κρύωνα.
Και όπου κι αν έστρεψα
Όξος και πρέζα και χολή
Και τα παιρνα να μη λυπήσω τους ανθρώπους
Και ήρθε – και χάμω- στα γόνατα έπεσα
Και χωμάτινος βόλος έγινα
Και μέσα μου κύλησα
Και σε μια ανάσα της ψυχής μου
Που είχε μείνει φεγγερή
- εκεί ακούμπησα-
και έκλαιγα νερό.
Νερά πολύ.
Κι όσο νερό έβγαλα
Νερό δεν είχε για μένα
Στέρεψα – λέπια- γοργόνα έγινα
Κι ο άνθρωπος φοβήθηκε ακόμα πιο πολύ…
Κι όταν τα μάτια άνοιξα
Και πλάι και γύρω και παντού
Μεγάλη λίμνη έγινε
Που πλέανε αιωνόβια μικρούτσικα ανθράκια
…νύχτωνε στον ουρανό…
Και σε δυό περίεργα σύννεφα
Που ακίνητα τρέχαν
Εγώ ανάμεσα σε δυό διάτρητους «ληστές»
Στα φώτα σταυρωμένη
Μπορεί δίκαια…
Προκάλεσα με πάθος την ζωή.
Ασέβησα δύο φορές γιατί ήξερα τους Νόμους.
Άσκησα την όραση μου για μακριά
Κι έχασα τα κοντινά μου
Τώρα
Πληρώνω με ντροπή
Τυφλή
Χωρίς σκυλί
Χωρίς ραβδί
Διαβαίνω ανάμεσά σας
Εσύ!
Εσένα που αγάπησα.
Κοίτα άμα πιεις κι όπως πάντα μεθύσεις
Μην πεις ποτέ πως μ’αγάπησες
Δεν θ’ άφηνες να γίνω πλατανόφυλλο
Σε ξεροπόταμους να πλέω…
ΜΗ!…
«Τυλίγω πάγο στο συναίσθημα
Τίποτ’ άλλο δεν είναι»
Υστέρα μεγαλώνοντας κι άλλο
Το άνοιγμα των χεριών
«Φοβάμαι» είπε
κι έφυγε με μια ασήκωτη βαλίτσα
το παιδί
αφήνοντάς με
σε μια πόρτα ανοιχτή
από αναρριχητικά τρόμου και σκοτάδι πνιγμένη
10 Οκτωβρίου η Μυρτώ
Το μήνα των παγωμένων σταφυλιών γεννημένη.
Post a Comment