μεσα στο σπιτι μου τριγυρνα αθορυβη μια γατα. ειναι λευκη και κοκαλιαρα. διαφανη, σα σελοφαν που το ‘χουνε παραγεμισει με ασπρο καπνο τσιγαρου. δυσκολα την ξεχωριζεις στο σκοταδι.είναι πλασμενη.από σκοταδι.
ωχρο περιγραμμα ψιθυρου
ωχρο περιγραμμα ψιθυρου
μεσα στο σπιτι μου τριγυρνα αθορυβα μια γατα. ερχεται παντα νυχτα και παντα νυχτα φευγει. ερχεται πεινασμενη, απροσκλητη, τα ματια της γυαλιζουν παγωμενα στο ημιφως κι η μουσουδα της τα σκορπια ανακατευει απομειναρια της χθεσινης ημερας.
της καθε χθεσινης ημερας
της καθε χθεσινης ημερας
μεσα στο σπιτι μου τριγυριζει αθορυβα μια γατα. τις πιο πολλες φορες με βρισκει να κοιμαμαι βαθια, βαθια στην πολυθρονα μου. ερχεται τοτε και τριβεται στο αριστερο μου ποδι κι εγω κλωτσαω τον αερα, ανατριχιαζω. αδιαφορει κι εγω το ξερω.
κι ομως ακομη ανατριχιαζω
κι ομως ακομη ανατριχιαζω
μεσα στο σπιτι μου τριγυριζει αθορυβη μια γατα. δε νιαουριζει ποτε, μοναχα αναστεναζει. αναστεναζει θλιβερα και λαγνα και ασεμνα συγχρονως. ειναι η φωνη μιας χηρας, τη βλεπω αυνανιζεται κι ειναι τα ποδια της ορθανοιχτα πανω στη ζεστη ακομα ταφοπλακα του αντρα της. με βλεπει κι αυτη.
χαμογελαει
χαμογελαει
αυτη τη γατα την εφερες εσυ εδω. κατω απο τονους τσιμεντο και αστοχες αποδρασεις, να μου θυμιζει ολα εκεινα που ειμαι αξιος να κανω μα δεν εκανα. αυτη η γατα ειναι τυφλη κι αν την κοιταξεις μες στα ματια θα πετρωσεις. της αδρανειας νοθο και αρρωστο παιδι και της ανιας ξεχασμενη εξαδελφη.
αυτη η γατα μοιαζει νεκρη
αυτη η γατα μοιαζει νεκρη
μες στο μυαλο μου τριγυριζει αθορυβα μια γατα. ειχα αναγκη να στο πω. θα περιμενω, μην αργησεις κι οπως θα ερχεσαι απ’ το περιπτερο παρε μου τσιγαρα.
θα περιμενω
[μην αργησεις]
η Γατα.μια ιστορια.ΓΡΑΜΜΕΝΗ. απο τον Ι.P.POTI.για τα ονειρα μου.
η Γατα.μια ιστορια.ΕΙΠΩΜΕΝΗ. απο μια ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΑΥΡΑ.για τα ονειρα μου.
23 comments:
...να αντέχεις να αγαπάς ... να μπορείς να συμπορεύεσαι...
Σε ευχαριστώ lolita.
Όμορφη δουλειά όπως πάντα.
Καλημέρα, πάρα πολύ δυνατό.
Οι γάτες καμμιά φορά σε ματώνουν, αλλά μετά σε επουλώνουν...
σημερα ξερεις ηρθε σπιτι Ο συγκατοικος μου-θα του πω για αυτη τη "συμπτωση". ο perry blake με πηγε πολυ πισω λολιτακο
stop breathing
Βαιλική poet
Είμαι ο σκύλος που σκάβει το λάκκο
να φυλάξει τα κόκαλα
έχω το λάκκο μέσα μου
μαζί με τα κόκαλα
νανουρίζω τους νεκρούς στης ζωής το μοιρολόι
τους λούζω με το αθάνατο δάκρυ μου
σάβανο ακριβό τους ράβω το κορμί μου
καντήλι καίω τα μάτια μου
οι λέξεις μου όλες τα ονόματά τους
έτσι μεγαλώνω τρώγοντας κόκαλα
μνήμες σαβανωμένες της ψυχής μου
αιώνιες μνήμες λευκές
έτσι χορταίνω την πείνα μου
που δεν της φτάνει η ζωή
δεν την ξεδιψούν τα γέλια της
δεν την κάνουν ζωή οι ομορφιές της
έτσι συλλαβίζω το χειμώνα
που δριμύς πάλι με τύλιξε...
Καληνύχτα μας.
(poetic ανατριχίλες)
- Θα 'ρθεις?
- Θα 'ρθω.
- Να ΄ρθεις.
- Θα 'ρθω!
Η παρουσία πολλές φορές ωχριά μπροστά στην αναμονή
Κι αν αργήσει, θα 'ναι για πολύ σοβαρό λόγο. Καλημέρα.
Απλά υπέροχο.
Να μην αργήσει εύχομαι.
Σε φιλώ.
to post sou milaei kateutheian stous fovous, stis agwnies mou, sto meros tou mualou mou pou den eksousiazw
wonderful writing
Δε βρίσκω λόγια.
σημασια εχει να..
εγω σ'ευχαριστω για την εξαιρετικη ιστορια σου:)
καλημερα, μαυρε γατε μου.καμμια φορα.ναι..
Bring me to a place
To a place that I love
Bring me to a town
To a town that I know
Where the blue sky calls me
Blue sky calls me home
Home
Sing me a lullaby
That will keep me from harm
And in that lullaby
May I always find calm
There's a blue sky calling
Blue sky calling me home
There's a blue sky calling
Blue sky calling me home
Home.... Home.... Home.
[o Φ.επεστρεψε.και οι αγκαλιαναπνοες αλλο ρυθμο θα παρουν παλι.nonstop.
μεγαλο φιλι!]
κι αν αργησε..μια μερα..
καλημερα nosy
σας ευχαριστω αργυρενια,fiery,renton[το υπεροχο κειμενο ειναι του I.P.Poti fiery]
...Μια γάτα είναι το σύνορο ανάμεσα σ' εκείνον και σ' εμένα,
ακριβώς πλάι στο κύπελλό της με το νερό.
Τον βλέπω στις γωνίες, ανοίγει, κλείνει
το κουστούμι του, μάλλον μια ερωτηματική φοινικιά...
Τι άλλο μπορεί να κάμει παρά ν' αλλάξει κλάμα;
Αλλά με ψάχνει και με ψάχνει. Τι ιστορία!
Cesar Valleho
Πολύ δυνατό.
Ίσως όλοι έχουμε την γάτα που μας αναλογεί, ε;
Απλώς δεν ξέρω αν αυτό είναι παρήγορο ή τρομακτικό.
Την καλημέρα μου.
σου κυκλώνει το μυαλό, είναι μια αίσθηση φοβερή,
γραφή,
λόγια,
μουσική,
εικόνες,
γοητευμένος με όλους!
Φθηνή ποίηση
....είμαστε οι παίδες εν καμίνω
ξεπηδάμε μέσα απ' το χάος
μόνιμοι ακροβάτες επί κλωστής
μετεωρίζουμε το μέλλον των αισθήσεων
με δάχτυλα γεμάτα μάτια
κι ίριδες φύλλα μεσ στην καρδιά
Είμαστε οι παίδες εν καμίνω
βγάζουμε τη γλώσσα μας να διαγνώσουν την αρρώστια
ορθοποδούμε στα διάχυτα ειλικρινή αιτήματα
χαμογελάμε στην ομορφιά όταν αυτή
θα λάμπει περισσότερο στ’ απόνερα
με την αστροφεγγιά
είμαστε οι παίδες εν καμίνω
στρώνουμε τον έρωτα
στα παλιοκαιρισμένα σεντόνια της μικρής πόρνης
προσφέρουμε ψήγματα αγάπης, σεβασμού και ντροπής στους οίκους
με μια “ συγγνώμη ”,
ένα “σ’ ευχαριστώ ”,
ή “ να σ’ έχει καλά η παναγιά ”,
έχουμε το βλέμμα κατάχαμα μπροστά στην όμορφη
ψυχή της ορφανεμένης κόρης με το ξερό βήχα
είμαστε οι παίδες εν καμίνω
παίζουμε με την αλήθεια μας και την αλήθεια τους
κι ούτε καταδεχόμαστε να μας καταδεχτούν
είμαστε αυτοί που θα σηκώσουμε τον ρημαγμένο
κατανοώντας τα ακατανόητα
η αρχή μας είναι ποτέ επιθέσεις στον αδύναμο
γιατί περιφρονούμε την σιδερωμένη κριτική
που σπάει σαν κλαδί με πρώτη ευκαιρία
είμαστε οι παίδες εν καμίνω
τα μάτια μας θα γίνουν βάλσαμο στους τοξικομανείς
( κείνους τους γενναιόδωρους μες στην πενία τους )
οι πράξεις μας ποτίζουν με ανθόνερο τα κορίτσια
σαν διαβάζουν την πικρή ποίηση
στο βλέμμα της πωλήτριας
που τ’ αποδιώχνει
είμαστε οι παίδες εν καμίνω
στα βάθη της εγκατεστημένης κρίσης τους
είμαστε τα κουρέλια στα κουρέλια τους
φωτίζοντας με το στουπί μας τ’ αυτονόητα
απ’ το πετρέλαιο σπέρμα της καρδιάς μας
φτιάνουμε πάνω στις στάσιμες επάρσεις μας
εκείνη την ολότητα που τους αναλογεί…..
οι γατες ηταν στο καταψύκτης μιας γιαγιακας σε ενα απόμακρο σπίτι στον νότο...τις αγαπούσε πολύ κι ήθελε να τις βλέπει ακόμη κι όταν είχαν πεθάνει..
φως στο παράθυρο
βασιλική
όχι, όχι, φθηνή ποίηση! δεν υπάρχει καμιά φθηνή ποίηση, τίποτα φθηνό δεν υπάρχει,τίποτα μα τίποτα. ίσως μόνο οι κακίες, οι αδυναμίες μας, μα κι αυτές για κάποιο λόγο, μας οδηγούν καθώς τις παλεύουμε προς το πολύτιμο, προς όλα τα πολύτιμα της ζωής. η ζωή είναι ένας ψαλμός, γράφει ο Ρίλκε. κι αυτό το ποίημα είναι ωραίο.
με παράτολμο θάρρος άγνωστε αδελφέ μου, θα σου προτείνω, -το κάνω μόνο με το θάρρος του ανθρώπου που έτυχε φίλους σπουδαίους διορθωτές, γιατί η διόρθωση μια άλλη μεγάλη τέχνη, άλλη από τη γραφή- να αφαιρέσεις όλα τα "είμαστε οι" και κάποιες προθέσεις. Παίξε και δοκίμασε, μη λυπηθείς τις λέξεις σου. δοκίμασέ το και αν σου αρέσει κράτα το. αν δεν σου αρέσει αστο όπως το έχεις. κι έτσι είναι ωραίο, μόνο νομίζω πως μπορεί να γίνει ωραιότερο, τίποτα άλλο, και συγνώμη για το θάρρος, είσαι και παντελώς άγνωστος! Ε, και κανένα όνομα, ψευδώνυμο βρε παιδί μου, κάτι...
καληνύχτα μας παιδιά. Καληνύχτα G.G.L. και, καλά ε;
καλά να είσαι!
Νιάου
Νιάου
Νιααααα
κουλαμάρες....
heh perry blake
αλλά καλά εγώ το υπέροχο κείμενο που έγραψες θα το έκανα σκοτεινό, ηλεκτρονικό κομμάτι και
and i hate cats, no mater how much i respect them, they are scary creatures
Μα να δεις πως περνά η ώρα...
Που είσαι;
Μυρίζει θάνατο απόψε.
Απ' έξω, ή από μέσα;
Φως.Ναι.Νομιζω πως ηρθε(ορθοποδωντας
στο διαχυτο ειλικρινες)
Να εισαι καλα κι εσυ Βασιλικη μου:)
Αφηρημενη Trolitsa,το υπεροχο κειμενο ειναι του I.P.Poti(υπαρχουν κι απολλωνειας γλυκυτητας γατες,σε διαβεβαιω:)
Αχ,καλη μου Μαρια.Σε αχαρτογραφητες και ανεπαρκως βιωμενες επικρατειες.
Ειμαι.Μεσα.
Φιλι!
to mikrofwno sou paei ;)
βασιλική
την καλησπέρα μου
και τα χρόνια μου πολλά
στο ποίημα του ανώνυμου
και σε όσους άλλους μας γιορτάζουμε σήμερα
τριών παίδων εν καμίνω, βλέπετε!
φιλιά.
Post a Comment