rIDING tHE cLOUDS [ιχνογραφωντας τους ψιθυρους της πολης] Δημητρης Αθηνακης

-Τι είναι ποίηση;
Αν ήξερα ν’ απαντήσω, πιθανόν να μην ασχολιόμουν άλλο μαζί της.

-Γιατί γράφεις;
Γι’ αυτά που έχω και δεν αγαπώ και γι’ αυτά που αγαπώ χωρίς να έχω.

-Η ποίηση πώς λειτουργεί σε σχέση με σένα;
Ως Άλλοθι, ως Εξιλέωση ή ως Ανακούφιση;
Ως ένα άλλοθι εξιλέωσης.
Ως ανακούφιση σίγουρα όχι.

-Ποια ανάγκη σε σπρώχνει να φτιάξεις μιαν άλλη πραγματικότητα;
Το λάθος του Αριστοτέλη στην «Ποιητική»
να μιλήσει για μιμήσεις πράξεων σπουδαίων και τελείων.
Πρώτον, γιατί δεν υπάρχουν τέτοιες πράξεις και, δεύτερον, δεν τις έχει ανάγκη κανείς.

-Ανασφάλειες, αμφιβολίες αλλά και βεβαιότητες.
Ποιος ο ρόλος τους στην δημιουργική διαδικασία;
Η ανασφάλεια έχει να κάνει με την ποιότητα της ύπαρξης.
Η αμφιβολία με την ποσότητά της.
Η βεβαιότητα δεν υπάρχει στο ποιητικό (μου) λεξιλόγιο.

-Σε απασχολεί η αναγνώριση;
Θα ασχολιόμουν με την ποίηση αν ήταν έτσι;

-Πώς ξεκίνησες να γράφεις;
Όταν σήκωσα το χέρι για να ρίξω μια βαριά, μαύρη πέτρα πίσω μου.
Τελικά, την έριξα μπροστά μου.

-Το πνεύμα της γραφής σου από ποια στοιχεία συνίσταται;
Από τον άνθρωπο που υπάρχει μόνο ως συνάνθρωπος.
Κι από τη θρηνωδία, ως βασική αρχή της ποίησης.

-Ως νέος ποιητής, πώς διαχειρίζεσαι μέσα στο εργαστήριο της γραφής, το υλικό σου και τις οσμώσεις που αυτό κι εσύ δέχεστε από τον εξωτερικό περιβάλλον;
Άλλοτε πρώτα ζούμε, κι αυτό κι εγώ, και μετά γράφουμε, άλλοτε,
όμως, προσπαθούμε να καλύψουμε κενά ζωής με νοηματικές ή άλλες ακροβασίες.

-Ποιες υπήρξαν καθοριστικές επιρροές σου; (όχι μόνο συγγραφικά)
Οι συγγραφείς και, γενικά, οι άνθρωποι που δεν μπορείς να ξεχωρίσεις
αν το έργο ή η ζωή τους είναι σημαντικότερο να μελετήσεις.
Ο Ρεμπώ, ο Μπωντλαίρ, ο Σαρτρ, η Σέξτον,
η Πλαθ, οι οικοδόμοι, οι αγρότες· τι να πρωτοπείς;

-Ο Βιτγκενστάιν είχε πει κάποτε:
"Μην εμπιστεύεστε ποτέ μια θεωρία που
κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται βλάκες."
Θα μπορούσαμε να πούμε το ίδιο και για ένα ποίημα;
Θα μπορούσαμε να πούμε το ίδιο για κάτι άλλο;
Αν μπορούμε για κάτι άλλο, μπορούμε και για την ποίηση,
η οποία, έτσι κι αλλιώς, (πρέπει να) είναι μες στον κόσμο.
Σ’ αυτούς που την έχουν ανάγκη.

-Τι είναι ποιητής;
Θρηνωδός. Νέτα σκέτα.

Στα πάντα ήρθαμε αλλιώτικοι και φωναχτοί

Στα αθέλητα θέλγητρα μιας ίσιας ζωής
αυτής του φόβου που μας κρατά
καρφωμένους σε μια ταφική τυφλότητα
εμφανιστήκαμε
-τυφλοπόντικες λέξεων
τρωγλοδύτες υψηλοί-

[στα μελλούμενα και στ’ ασυγχώρητα
κανείς δε βρήκε λύτρωση]

στα πάντα ήρθαμε αλλιώτικοι και φωναχτοί

[εγκάθετοι μιας σκέψης κόντρα στους φιλάνθρωπους]

-φωτοπληξία και ανατολή-

ας μπούμε τώρα κι ας έχουμε αργήσει να νυχτώσουμε
στο αίμα που ξεχάσαμε
και νυχτωθήκαμε
αιτούντες μιας τρωτότητας ανεπίδοτης

και του προσωρινού όψιμοι θιασώτες
-δύο, τρεις, πόσοι είμαστε;-

αργά και σταθερά πια - σαν τ’ αεροπλάνα της αφίσας

[τα όνειρα είναι τσάμπα
ή
τσάμπα είναι τα όνειρα;]

-Πότε γνώρισες -ουσιαστικά- την Αθήνα;
Όταν την είδα από ψηλά.

-Ποια είναι η αγαπημένη σου διαδρομή;
Αλεξάνδρας, Ιπποκράτους, Διδότου, Ομήρου, Σύνταγμα, Ερμού,
Γκάζι, Πειραιώς, Ομόνοια, Χαριλάου Τρικούπη, Αλεξάνδρας.

-Πες μου 5 πράγματα που σου αρέσουν και 5 που δε σου αρέσουν σ' αυτήν.
Μ’ αρέσει το ακριβοθώρητο πράσινο, η Πειραιώς, τα Εξάρχεια, το Κολωνάκι και η ζωή της πόλης από τις 6 το πρωί ως τις 4 το μεσημέρι. Δε μ’ αρέσει που το μετρό δεν είναι εικοσιτετράωρο, που τα λεωφορεία σε αναγκάζουν να πάρεις ταξί, που τα ταξί σε αναγκάζουν, με τη σειρά τους, να πάρεις λεωφορείο, που, τελικά, δεν είναι και τόσο μεγάλη πόλη και που -μερικές μέρες το χρόνο- είναι κρανίου τόπος.

-Στο αστικό τοπίο σε τι συνήθως συγκεντρώνεται η προσοχή σου;
Στους ακάλυπτους των πολυκατοικιών. Από κει καταλαβαίνεις πολλά.

-Η αγωνία και οι δυσκολίες της πόλης κατά πόσο σε επηρεάζουν;
Δεν έχουν να κάνουν με την πόλη. Αν θέλεις, όπου και να ’σαι, όλα γίνονται…

-Πώς θα ήταν η ιδεατή πόλη για εσένα;
Θα είχε τα θέατρα και το μετρό του Λονδίνου, τη Μονμάρτρη του Παρισιού,
τα κανάλια και την ατμόσφαιρα του Άμστερνταμ και τα βιβλιοπωλεία της Νέας Υόρκης.
Και σίγουρα τους ποιητές του 20ου αιώνα.

-Τι σου φέρνει στο νου ο όρος "πόλη";
Την ομορφιά της ελληνικής γλώσσας.
Αν αλλάξεις έναν τόνο, γίνεται άλλη λέξη.
Έστω και ηχητικά.

-Ποιος είναι ο αγαπημένος προορισμός σου;
Όλοι οι προορισμοί. Αρκεί να είναι τέτοιοι.

-Ποια είναι η μεγαλύτερη δυσκολία αυτής της πόλης;
Οι δημόσιες υπηρεσίες της.

-Πώς οραματίζεσαι την Αθήνα του μέλλοντος;
Ως ένα υπαίθριο καλλιτεχνικό εργαστήρι.

Γενική Κτητική


Φοβάσαι τις αλληλουχίες του δρόμου
Η αλληγορία
της φωτιάς σου
είναι πιο δυνατή απ’ όλα
τα δευτερόλεπτα
του ολοφώτιστου κορμιού σου

[Και μας ρουφά η καταιγίδα
του αγιάτρευτου λεπτοδείκτη]

Κι εγώ θαρρείς σε βλέπω να περπατάς
μασώντας κάρβουνο
με μίσος
πάνω στο αδειανό νυχτερινό γεια
της σπινθηροβόλου ματιάς
των αντωνύμων σου

[Όλα είναι γενική κτητική]

[Mini Proust]

-Πώς φαντάζεσαι την τέλεια ευτυχία;
Χωρίς διλήμματα.

-Ποιος είναι ο μεγαλύτερος σου φόβος;
Τα διλήμματα.

-Ποιο χαρακτηριστικό του εαυτού σου σε απωθεί περισσότερο;
Ο άκρατος ενθουσιασμός και η βιασύνη.

-Πότε λες ψέματα;
Όταν η αλήθεια δεν έχει καμία σημασία.
Αντιθέτως, μπορεί να κάνει και κακό.
Σ’ εσένα ή σε κάποιον άλλο.

-Ποιο πρόσωπο εν ζωή σιχαίνεσαι περισσότερο;
Όποιο προσπαθεί να φιμώσει, να καταπιέσει, να σκλαβώσει, να μειώσει.

-Για ποιο πράγμα έχεις μετανιώσει;
Για τις διάσπαρτες «πολιτικώς ορθές» αποφάσεις μου.

-Ποιο θεωρείς το μεγαλύτερο επίτευγμά σου;
Τη διατήρησή μου ανάμεσα σ’ ανθρώπους.

-Ποιο θεωρείς τη χειρότερη δυστυχία;
Την κατάσταση στην Κεντρική και Νότιο Αφρική και σε όλη την Ασία.

-Ποιο πράγμα θεωρείς ότι σε χαρακτηρίζει;
Η διάκριση της μοναξιάς απ’ τη μοναχικότητα.

-Ποιοι είναι οι λογοτεχνικοί σου ήρωες;
Οι μεταφραστές των μεγάλων έργων. Αυτοί.

-Ποιοι είναι οι ήρωές σου στην πραγματική ζωή;
Οι άνθρωποι με ειδικές ανάγκες.
Και οι μαθητές.
Σκληρά εργαζόμενοι.

-Πώς θα ’θελες να πεθάνεις;
Καπνίζοντας, πίνοντας καφέ.

Ο Δημήτρης Αθηνάκης είναι ποιητής
Γεννήθηκε το 1981 στη Δράμα.
Ζεί και εργάζεται στην Αθήνα
ως επιμελητής εκδόσεων,
μεταφραστής και εκπαιδευτικός.
Τα ποιήματα που παρουσιάζονται
στο πόστ ανήκουν στη πρώτη του
συλλογή με τον τίτλο "Χωρίσεμεις"
που θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο
από τις εκδόσεις Μελάνι.