Etten- Ήρωες μου είναι οι άνθρωποι που επιβιώνουν με χαμόγελο*

Η τέχνη που σε κάνει να αισθανθείς κάτι έχει μια δύναμη. Θετική ή αρνητική.

Το να μην αισθάνεσαι κάτι μπροστά σε ένα έργο οποιασδήποτε μορφής τέχνης είναι βαρετό. Τα πάντα έχουν συμμετοχή. Υπάρχουν, αλληλεπιδρούν, βγαίνουν στην επιφάνεια πάντα. Ακόμα και αν δεν το καταλαβαίνουμε, ακόμα και αν δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε.

Δεν θυμάμαι πως ξεκίνησα να τραγουδάω. Θυμάμαι ότι πάντα το έκανα, πάντα αντιλαμβανόμουν τη μουσική και προσπαθούσα να επαναλάβω μελωδίες και ήχους. Και φωνές ζώων.  Η μουσική, το τραγούδι είναι εισιτήριο για άπειρα εσωτερικά ταξίδια. Δρόμος διαφυγής, γέλιο, κλάμα, αναμνήσεις και μαγική σχεδόν διαολεμένη ενέργεια...

Όταν τραγουδώ κολυμπάω σε πολύ βαθιά σημεία του εαυτού μου. Σχεδόν αποτραβιέμαι από την εξωτερική πραγματικότητα. Είναι σαν να έχω χτίσει μία άλλη πόλη κάπου μέσα μου και με το που αρχίζω να τραγουδάω μπαίνω εκεί και αρχίζω και κάνω βόλτες.  Η διαδικασία του να φτιάχνω μουσική μ' έχει κάνει θαρραλέα.

Η ανάγκη που με σπρώχνει να εκφραστώ μέσα από τη τέχνη είναι η αγάπη μου για την φύση, οι άπειρες ανησυχίες μου και επειδή με μαγεύει το πόσο πολύπλευροι είναι οι άνθρωποι. Όλοι αποτελούμε μικρούς πλανήτες. Δεν είναι κρίμα να μένεις μόνο σε ένα σημείο και να μην εξερευνείς όλα τα μήκη και τα πλάτη;

Δημιουργώ όταν έχω κάτι να πω. Πολλές φορές είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο ή κάτι αφηρημένο αλλά έντονο το οποίο νιώθω πως πρέπει να βγει, τότε αφήνομαι σε αυτό που αισθάνομαι και γράφω. Προσπαθώ όμως ότι γράφω να είναι αυθόρμητο, δεν θέλω να πιάνει τα ηνία η λογική γιατί τότε κινδυνεύει να χαθεί η καθαρή ουσία αυτού που νιώθεις.

Δεν με ενδιαφέρει να ξανακυκλοφορήσω έναν δίσκο αν δεν θα έχω ανάγκη να εκφραστώ μέσω της μουσικής. Θα ασχοληθώ με κάτι άλλο.

Μουσικές, οι λέξεις, οι εικόνες -κλειδιά που με έχουν σημαδέψει; Μουσικές που ακουγόντουσαν στο σπίτι μου από τα μεγαλύτερα αδέρφια μου από Visage μέχρι AC DC και Beethoven, οι ταινίες του Jan Svankmeyer και του Ιngmar Bergman, κάθε σπιθαμή οποιουδήποτε δάσους, τα όνειρα, η φανταστική συνάντηση με το βόρειο σέλλας...

Η έκθεση , η φήμη, η καταξίωση είναι στοιχεία μιας κατάστασης που σχετίζεται εξωτερικά με την τέχνη, όμως για μένα δεν έχουν καμία σχέση με την ουσία. Με τη στιγμή που αγγίζεις την έμπνευση, την δημιουργία. Ίσα ίσα, μπορούν να σε κάνουν να χάσεις την ειλικρινή επαφή με την τέχνη. Η αναγνώριση παλιότερα με απασχολούσε. Τωρα όχι. Βλέπω ανθρώπους να ασχολούνται με την τέχνη για να ¨φανούν¨ πρώτα, χωρίς να λένε τελικά αυτό που πραγματικά θέλουν, και μπορούν να κάνουν χίλια δυο πράγματα που δεν έχουν καμιά σχέση με αυτό που είναι σαν άνθρωποι. Είναι λυπηρό.

Το πρώτο μου άλμπουμ  i know you 're behind me but i'm not scared το ξεκίνησα με ένα παλιό αναλογικό synth στο σαλόνι του σπιτιού μου. Άρχισα να χτίζω με αυτό τα κομμάτια. Αυτοσχεδίαζα με τη φωνή από πάνω. Ξεκλείδωνα πράγματα που δεν είχα καταλάβει καν ότι τα είχα κλειδώσει... Τα ντέμο μου σίγουρα δεν είχαν τέλεια παιξίματα αλλά έλεγαν αυτό που ήθελα να πω. Ήμουν τυχερή που άρεσαν στον Coti K και τον Μιχάλη Δέλτα. O τρόπος που δούλεψα μαζί τους ήταν απελευθερωτικός. Απλά, σε δωμάτια, σε home studios, αργά και απολαυστικά! Αγαπώ πολύ αυτούς τους δυο ανθρώπους. Το τελικό αποτέλεσμα βγήκε καλύτερο από αυτό που ονειρευόμουν.

Η τέχνη είναι πάντα ζωντανή. Υπάρχουν πράγματα που αλληλεπιδρούν με αυτή και δίνεται έτσι μια άλλη διάσταση στο υλικό, η οποία συχνά είναι αρκετά ενδιαφέρουσα. Υπάρχουν όμως και πράγματα που πλησιάζουν σχεδόν σαν νέφος. Το υλικό μου σε τέτοιες περιπτώσεις προστατεύεται από μόνο του. Από τη στιγμή που έχει γεννηθεί έχει πλέον τον δικό του χώρο και τη δική του υπόσταση και τίποτα δεν μπορεί να το εξαφανίσει.

Στα ελληνικά μουσικά πράγματα με ενοχλεί ο ανταγωνισμός, το θάψιμο, οι κακοήθειες κλπ μεταξύ μουσικών και συγκροτημάτων. Οποίος ξέρει τι έχουμε να μοιράσουμε ας μου πει και μένα να καταλάβω. Είναι χαζό να μην χαίρεσαι με την επιτυχία κάποιου ή και μόνο για το γεγονός ότι επιτέλους γίνονται πιο πολλά ενδιαφέροντα πράγματα! Ότι έχουν αρχίσει να εμφανίζονται διάφοροι που αυτοαποκαλούνται μουσικοί δημοσιογράφοι θέλοντας να εδραιωθούν όχι με την δυνατή τους πένα, αλλά με το ¨κίτρινο¨ μελάνι τους. Το μόνο που προκαλούν είναι λογορύπανση.

Το ιντερνετ έχει βοηθήσει πάρα πολύ! Έχεις πρόσβαση σε πράγματα που πριν δεν υπήρχε τρόπος να ανακαλύψεις. Μπορείς εύκολα να διανέμεις το υλικό σου. Mπορείς ακόμα και να συνεργαστείς με κάποιον στην άλλη άκρη του κόσμου. Να έχεις πχ ένα μουσικό project με κάποιον που μένει στον Καναδά και να μην έχετε βρεθεί πότε. Αυτό είναι μαγικό.

Καθοριστικές επιρροές μου υπήρξαν ο κόσμος της Λένας Πλάτωνος, των Cocteau twins, της Stina Nordenstam και τόσων άλλων...

Την Αθήνα τη γνώρισα από παιδί. Ερχόμουν στο κέντρο από πολύ μικρή με την μητέρα μου. Περπατούσαμε πολύ. Την φοβόμουν την Αθήνα. Όλο αυτό το τσιμέντο ποτέ δεν μου κάθισε καλά. Άρχισα να ανακαλύπτω όμορφες γωνιές της αργότερα. από τότε ακόμα την γνωρίζω. Η αγαπημένη μου διαδρομή είναι περπάτημα στην Πάρνηθα, στη Βαρυμπόμπη, σε ότι πράσινο έχει μείνει πια. Όταν δεν γράφω, μου αρέσει να ασχολούμαι με το πρότζεκτ ανακύκλωσης En vit Ekorre.

Στην Αθήνα δε μου αρέσει το τσιμέντο, το καυσαέριο, η έλλειψη πεζοδρομίων-ποδηλατοδρόμων, τα νευρά των αθηναίων, η ηχορύπανση. Μου αρέσει ο πεζόδρομος της Αρεοπαγίτου. Το λιγοστό πράσινο. Το γεγονός ότι έκαναν γκαλερί τους, τους τοίχους της Αθήνας τόσοι καλλιτέχνες που διψούσαν να μιλήσουν μέσω της τέχνης τους, και μάθαμε το street art. Μου αρέσει ότι τα τελευταία χρονιά βλέπω στο δρόμο πολύ περισσότερα παιδιά φορτωμένα με μουσικά όργανα. Ότι εδώ γνώρισα ανθρώπους που έχω αγαπήσει πολύ.

Στη πόλη προσέχω συχνά τους σχηματισμούς των σκιών, στο μπλέξιμο των καλωδίων της ΔΕΗ με τα πουλιά καθισμένα πάνω τους και στις κινήσεις πολλών διαφορετικών πραγμάτων που συμβαίνουν ταυτόχρονα. Η αγωνία και οι δυσκολίες της πόλης με επηρεάζουν πολύ. Νιώθω ότι με εμποδίζουν να βλέπω καθαρά και να έχω την απαραίτητη ηρεμία. Πασχίζω πολύ για να μην μεταμορφωθώ σε αγρίμι.

Η λέξη πόλη μου φέρνει στο μυαλό χάος, άγχος, ενέργεια, γνώριμα πρόσωπα, έρωτας, τάσεις φυγής, ανάγκη για οξυγόνο. Η ιδεατή πόλη θα ήταν φιλική στα έμψυχα όντα. Χτισμένη χωρίς εγωισμό αλλά με γνώμονα το συλλογικό καλό.

Απόλυτη ευτυχία για μένα είναι ζωή χωρίς άγχος. Με κάνει να σηκώνομαι το πρωί η θέληση να κάνω ακόμα πιο πολλά πράγματα, και η ανυπομονησία να δω το πρόσωπο του αγαπημένου μου. Βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα μου είναι η υπομονή. Βασικό ελάττωμά μου ότι στεναχωριέμαι εύκολα.

Δεν έχω ταυτιστεί ποτέ με κάποια ιστορική προσωπικότητα. Δεν ένιωθα ότι έκανα πότε κάτι τόσο δύσκολο, βαρύ και σημαντικό. Συνήθως ταυτιζόμουν με ήρωες παραμυθιών, χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων κλπ. Η Πιπη Φακιδομύτη είναι σίγουρα από τις αγαπημένες μου:-)

Φοβάμαι τον πόνο που θα νοιώσω χάνοντας αγαπημένους μου ανθρώπους. Επιλέγω να πω ψέματα σε ανώδυνες περιπτώσεις. Θα επιθυμούσα να πεθάνω στον ύπνο μου. Αυτό τον καιρό βρίσκομαι σε εγρήγορση. Ήρωες μου σήμερα είναι οι άνθρωποι που επιβιώνουν με χαμόγελο.

Το αγαπημένο μου ταξίδι είναι όταν θα πάω να συναντήσω το βόρειο σέλλας. Μου αρέσουν πολύ τα βιβλία των Haruki Murakami, Eckhart Tolle, Εmily Dickinson, Selma Lagerlof. Ό άντρας θέλω να έχει καλοσύνη, αισιοδοξία, εμπιστοσύνη. Το ίδιο και η γυναίκα.

Αγαπημένος μου συνθέτης είναι ο Erik Satie. Το τραγούδι που σφυρίζω κάνοντας ντους; Το Εven so των Hecuba. Βιβλίο που με σημάδεψε; Το "Για μια νέα ζωή¨ του Eckhart Tolle. Αγαπημένη ταινία το Βrazil του Terry Gilliam. Αγαπημένος ζωγράφος ο Jockum Nordstrom. Αγαπημένο χρώμα το πράσινο.

Μεγαλύτερη επιτυχία μου θεωρώ το ότι κάνω αυτό που ονειρευόμουν. Μετάνιωσα τελευταία φορά που έχω αποκαλέσει φίλη μου κάποια που δεν το άξιζε, και κατάφερε για λίγο να κάνει άνω κάτω τη ζωή μου. Ήταν ένα πολύ καλό μάθημα όμως και στο τέλος αυτή η δυσάρεστη εμπειρία με ωφέλησε. Απεχθάνομαι την υποκρισία.

Καλλιτέχνης είναι κάποιος που μπορεί να ξεφύγει από την αυστηρά χορογραφημένη ζωή που του επιβάλει ο καθωσπρεπισμός, η ρουτίνα, το σύστημα και οποιαδήποτε στείρα κατάσταση.








Η Etten (Ελένη Τζαβάρα) είναι μουσικός και τραγουδίστρια. Έγινε γνωστή ως lead singer των Film στα 2 πρώτα τους album. Από τότε που αποχώρησε από τη μπάντα έχει προσανατολιστεί στην ηλεκτρονική μουσική και έχει συνεργαστεί  μέχρι τώρα με τον Coti K και το Μιχάλη Δέλτα καθώς και με τη Λένα Πλάτωνος, ερμηνεύοντας το Redrosy το καινούριο track της Πλάτωνος στις παραστάσεις της περασμένης σεζόν στο Κύτταρο. Ο πρώτος της προσωπικός δίσκος Ι know you 're behind me but i'm not scared (σε παραγωγή Coti K και Μιχάλη Δέλτα) κυκλοφορεί από την undo/EMI.

http://www.myspace.com/elenitzavara








photos by greekgaylolita