από την κλειδαρότρυπα κρυφοκοιτάω τη ζωή
την κατασκοπεύω
μήπως καταλάβω πώς κερδίζει πάντα αυτή
ενώ χάνουμε όλοι εμείς
πώς οι αξίες γεννιούνται και επιβάλλονται
πάνω σε αυτό που πρώτο λιώνει: το σώμα
πεθαίνω μες στο νου μου χωρίς ίχνος αρρώστιας
ζω χωρίς να αισθάνομαι ενθάρρυνση καμιά
ανασαίνω κι ας είμαι
σε κοντινή ή μακρινή απόσταση
απ’ ό,τι ζεστό αγγίζεται, φλογίζει
αναρωτιέμαι τι άλλους συνδυασμούς θα εφεύρει η ζωή
ανάμεσα στο τραύμα της οριστικής εξαφάνισης
και το θαύμα της καθημερινής αθανασίας
χρωστάω τη σοφία μου στο φόβο
πέταλα, αναστεναγμούς, αποχρώσεις
τα πετάω
χώμα, αέρα, ρίζες, κρατάω
να φεύγουν τα περιττά λέω,να μπω στον ουρανό του τίποτα, με ελάχιστα
την κατασκοπεύω
μήπως καταλάβω πώς κερδίζει πάντα αυτή
ενώ χάνουμε όλοι εμείς
πώς οι αξίες γεννιούνται και επιβάλλονται
πάνω σε αυτό που πρώτο λιώνει: το σώμα
πεθαίνω μες στο νου μου χωρίς ίχνος αρρώστιας
ζω χωρίς να αισθάνομαι ενθάρρυνση καμιά
ανασαίνω κι ας είμαι
σε κοντινή ή μακρινή απόσταση
απ’ ό,τι ζεστό αγγίζεται, φλογίζει
αναρωτιέμαι τι άλλους συνδυασμούς θα εφεύρει η ζωή
ανάμεσα στο τραύμα της οριστικής εξαφάνισης
και το θαύμα της καθημερινής αθανασίας
χρωστάω τη σοφία μου στο φόβο
πέταλα, αναστεναγμούς, αποχρώσεις
τα πετάω
χώμα, αέρα, ρίζες, κρατάω
να φεύγουν τα περιττά λέω,να μπω στον ουρανό του τίποτα, με ελάχιστα
Κατερινα Αγγελακη-Ρουκ "Στον ουρανο του τιποτα"
20 comments:
Εγω
Μακρυα
απο
Εμενα
Η
Μαρια
κλεινει
τα
ματια
Απο
την Εποχη του Τιποτα
στο Καιρο του Ουρανου
Και η Angelique με περιμενει
Φοβαμαι..
ρε, μάθε το, ότι έστω και για 5 λεπτά κάθε φορά, εγώ συγκλωνίζομαι από τα μηνύματα της ψυχής σου που με αριστοτεχνική χρήση των μέσων καταφέρνεις να αντανακλάσεις μέσα μου σχεδόν αδιαμεσολάβητα, τόσο ειλικρινά, τόσο ευθέως, τόσο straight. Συγκινούμαι.
Το ξέρω ότι δεν αρκεί, αλλά αρκεί γι αυτό που περιμένεις να βρεις από δω
Blogger beta, hmm:
ρε, μάθε το, ότι έστω και για 5 λεπτά κάθε φορά, εγώ συγκλωνίζομαι από τα μηνύματα της ψυχής σου που με αριστοτεχνική χρήση των μέσων καταφέρνεις να αντανακλάσεις μέσα μου σχεδόν αδιαμεσολάβητα, τόσο ειλικρινά, τόσο ευθέως, τόσο straight. Συγκινούμαι.
Το ξέρω ότι δεν αρκεί, αλλά αρκεί γι αυτό που περιμένεις να βρεις από δω
εκείνη η νύχτα στο soulstereo σα να τη γέμισε τη σλαιντσιέρα της τριλογίας ε;
με τα χέρια ψηλά περιμένουν οι φόβοι (δε το θυσίασα τζάμπα το "hands up" "μου" :-))
Σ'ευχαριστω.Πολυ!
[δε ξερω.πια.τι περιμενω.και τι με περιμενει..]
(μαζι γραφαμε,northoπαιδο:)
Μ'εχουν κυκλωσει,για τα καλα,και παιζουμε, εδω και καιρο τις μουσικες καρεκλες γλυκε μου.Με μια μουσικη, αγρια, καταιγιστικη.Με τον αχανη ωκεανο μπροστα.Και την κινουμενη αμμο, πισω.Και το σισυφειο χαδι,να με πλησιαζει,ξανα.Νυχτα,φοβοι, χερια. [Αγκαλια..]
Για σένα,
δεν βρίσκω λέξη - να σου μιλήσω.
Τίτλους θα αποπειρώμαι...
Οδύνη
Ομορφιά
Απελπισία
Κάλλος
ευχαριστώ
χρωστάω τη σοφία μου στο φόβο
και τα ξεσπάσματα μου, και το θάρρος μου, και την ανεξαρτησία μου, και την ησυχία μου και την εσωστρέφεια μου
..όλα...σε έναν φόβο τα χρωστάω και εγώ :(
Loli μου πως τα καταφέρνεις να κάνεις την απελπισία τόσο φιλικό όρο σε μας; Μαζί σου αρχίζω να βλέπω με καλό μάτι μέχρι και τις δικές μου φρίκες...
Ήμαρτον τέκνον που μένεις νάρ' θω να σου κρατήσω το χέρι μια φορά...
Με στέλνεις με τους στίχους και την αισθητική σου, τό' χω πει πολλές φορές αλλά αξίζει να το ξαναπώ.
ΥΓ: Η ποιήτρια αυτού του ποστ μένει στη διπλανή πολυκατοικία. Αν θες στο ξαναλέω, πέρνα μια βόλτα απ' τη γειτονιά...
"τις λέξεις τρώει ο καιρός
και μέσα από τις λέξεις
φαγώνονται τα μάτια
τα φιλιά"
s'eyxaristo gia ta kala logia kai tis euxes sou..:-)
ΟΟΑΚ,λοιπον,All μου.Καλοδεχουμενες οι λεξεις σου:)
Θα'θελα να μην,trol μου,αλλα αλλες οι βουλες του Αλλαχ,και του τεντωμενου τοξου.Και τα βελη αντι να πηγαινουν προς τα μπρος, μπουμερανγκοειδως ξαναγυρνουν..
Αχ, εκγενετης despair-friendly,lady μου.Ετσι κατασκευασθηκα απο το Εργοστασιο Των Ψυχομολυβιων μου.Ακομα δε μπορω να σου δωσω ακριβεις συντεταγμενες για κρατημα χεριων.Μεχρι να ολοκληρωθει η μετατοπιση της ψυχοτεκτονικης μου πλακας,απο τη Χερσονησο της Κ,προς τα μερη του φιλοξενου Βραχου,θα διατελω σε καθεστως-ηπιας?- ανισσοροπιας:)
Καιρος για ματια και φιλια
Μεσα απο,και.
Ναι παπαρουνα μου..
Μιχαλη μου,κι εγω σ'ευχαριστω για τις υπεροχες μουσικες που μας προσφερεις:)
despair-friendly....
ωραίο κι αυτό, το σημειώνω!
... κάθομαι εδώ και κοιτάζω ... ώρα ... τόχω ξανακάνει ... μα αγαπώ να το κάνω συχνά ...
Και εγω..Το ιδιο..14 Εrynnis Eroides..να χανομαι..σε κυκλους..αγαπω..μα..
τα σεβη μου..
trespassers williams η μου φαίνεται? άψογο ότι και αν είναι
:-)
Μαγευτικό όπως πάντα
Ναι trol μου
Νet,elemental σας ευχαριστω..
Ομορφιά...
Post a Comment