o μεγαλος μπαμπας μ'επισκεφτηκε αποψε
με το ουρανιο και δαιμονιο σωμα του
κι ο μεγαλος λυγμος μαζι του
που ποτε δε ξεκουραζεται
αντρογυνο του διχοτομημενου παρελθοντος
και του ανυπερασπιστου μου μελλοντος
γονατιζω,κι ακουμπω το κεφαλι στο βωμο
της αγελαστης πετρας.
οπως μου πρεπει
στην γαμημενη τη ζωη
και στο αψυχανεμιστο σταχυ μου.
[λιγη speranza..λιγη..]
με το ουρανιο και δαιμονιο σωμα του
κι ο μεγαλος λυγμος μαζι του
που ποτε δε ξεκουραζεται
αντρογυνο του διχοτομημενου παρελθοντος
και του ανυπερασπιστου μου μελλοντος
γονατιζω,κι ακουμπω το κεφαλι στο βωμο
της αγελαστης πετρας.
οπως μου πρεπει
στην γαμημενη τη ζωη
και στο αψυχανεμιστο σταχυ μου.
[λιγη speranza..λιγη..]
20 comments:
αρχη.αχανης ωκεανος μπροστα.αμμος κινουμενη πισω.μουσικη.αγρια. καταιγιστικη.7 μαυρες καρεκλες σε κυκλο.και μια κοκκινη πεσμενη. μουσικη. αγρια.καταιγιστικη.7 μαυροι φοβοι.και η καρεκλιτσα μου.
πεσμενη.υπερβολικα ασθενης καρδια,αγριως σφαγιασθεισα. ωκεανος, αμμος,μουσικη,αγρια,καταιγιστικη.πεσμενος.ο μεγαλος μπαμπας. ο...με-γα-λος...μπαμπας...η Αngelique.τωρα.σιωπηλα.οπως πρεπει. μου απλωνει το χερι.η ταξιδοκυθηρειος σχεδια μας περιμενει. κλονισμοι θαλασσιοι.και.δεν υπαρχει λοιπον.ποτε δεν υπηρχε. ξαπλωνω στη μεση της σχεδιας.η Angelique σιωπηλα.οπως πρεπει.μου χαιδευει τρυφερα τα μαλλια.ειναι η ωρα,να τον συναντησεις. ακουμπαει τη παλαμη στα βλεφαρα μου.ο μεγαλος..μπαμπας..σε περιμενει,παντα σε περιμενε...λεξεις,ηχοι,ακουγονται αμυδρα,καθως βυθιζομαι.κι ο λυγμος.στην αειφορο σκια της καρδιας.βαθια ριζωμενος,εκει.κυλω.βαριανασαινω.και ανοιγω.τη πορτα της βυθισμενης Βενετιας μου.σε μια αιθουσα μεγαλη.και σκοτεινη.ο μεγαλος μπαμπας επεστρεψε.απο τα βαθη της καρδιας.ενα ριγος. με το ουρανιο και δαιμονιο σωμα του.προσπαθω.θυμαμαι.πασχιζω.ειναι πολυ μακρια.ηταν πολυ μακρια.πλησιαζει.δεκαδες Tadzio τον ακολουθουν,πομπη αφιλευτων ημερων και αδρεπανιστων αισθημα των.νεκρικη σιγη ολογυρα.και ο ηχος των βηματων.ακουω τον ηχο.
και προσπαθω να ετοιμαστω.διατηρωντας τη ψυχραιμια.και μεταμορφω
νοντας τη ταραχη.μα δε μπορω.ακουω τη φωνη μου,καθως με δακρυα,
να φωναζει για βοηθεια,βοηθεια,καθως η Τadjiακη αγελη ,με εχει περικυκλωσει,τα ματια τους ειναι κοκκινα τωρα,και το στομα τους,
σαν αιμα,αιμα με δακρυα,ο μεγαλος μπαμπας,καθως με τεμαχιζει,
κομματια με κοβει,με διαμελιζει,αδυναμος και που να κρυφτω,νιωθω
τ'ανηκουστα στοματα τους να χωνονταιστη σαρκα,χανομαι σαν να μην ειχα βρεθει ποτε,οσμη τριγυρω,θανατος,ακομιστος τρομος,και η καρδια,ουτε και ποτε θα σωθει,νιωθοντας να με,καθως αγωνιζομαι να κρατηθω,μα εδω πολυ φοβος και μια λειασμενη ψυχη.απο τα αιμοβορα σαλια τους.απο τα αιμοβορα σαλια σου.παλιε ακριβε μου πατερα. αδιερευνητε και αδηλωτε.δεν γλυτωνω.δε γλυτωσα.εστω για λιγο.δεν σ'αγαπω.δεν σ'άγαπησα.εστω για λιγο.χιλιες φορες πιο νεκρος και χιλιες φορες πιο ζωντανος.να φαινεσαι και να μη φαινεσαι.ποσο να κρατησω;κουραστηκα.κι ομως υπαρχεις ακομα.σ'αρνηθηκα.απο την αρχη.κι ομως.κυκλοφορεις μεσα μου.και δε μπορω.θυμαμαι και δε θελω να θυμαμαι.καρφωμενα βελη στο χαρτη της μνημης,ακυρωμενη εκστρατεια,σε σκοτωνω,για να σωθω,να συνεχισω τη διαδρομη.μια αχνη σημειωση,στο περιθωριο της σελιδας.σιωπηρα αδιορθωτη.γιατι ετσι δεν ηθελα.ακουω.θυμαμαι.ξαναζωντανευω. ματαια.ποιος ο λογος;να σε κρατησω αλλο.δε το καταφερνω.δε το αντεχω πια.ακουω το χτυπο.
και προσπαθω.
ζωη.σημερα.
δε γινεται αλλιως
μόνο έτσι γίνεται
καλημέρα
Ο μεγάλος μπαμπάς είναι το πρότυπο του αρσενικού;
ο ημίθεος
λυγμός...
Πανέμορφο. Θυμίζει το Daddy της Sylvia Plath, στο πιο καταρρακτώδες και συνειρμικό.
whoah, that s a tune for dancing
(danced tonight :) and a song like this and with someone who can lead a song like this, damn, what an experience) anche un italiano, non ho letto niente nel post, scusa mi ggl, full of coincidence i dropped by
speranza, questo e la canzone basta. fortissimo.
...un baccio
Καλημέρα GGL, το μέιλ του προφάιλ ισχύει?
το διαβάζω και το ξαναδιαβάζω και μου αρέσει η αίσθηση που μου αφήνει...
νομίζω πως ο μεγάλος μπαμπάς είναι ο θεός και πως η αγέλαστη πέτρα είναι πέτρα της υπομονής...η οχι;
τέλειο το άσμα όμως!
"καρφωμένα βέλη στο χάρτη της μνήμης..."
δεν ξεφεύγουμε από την μνήμη...
το μόνο σίγουρο.
!!! κι εγώ...
athento.yahoo.gr
loli, loli...
na sou doso ena fili?
Λολίτα αυτό που σου είχα πεί πριν καιρό θα το ανεβάσω απόψε Σάββατο 18/11/06 στις 8μμ.
Ισως Πολυβιε.Καλημερα
Δεν εχω προτυπα ggl.O Μ.Μπ. ειναι ο Μεγαλος Γκατσμπυ της αλυσιτελους ψυχης μου,που εχει μεινει,εκει, πισω, ακινητος,στην επιφανεια της πισινας,της γαλαζιας ηλικιας,και των σπασμενων ονειρων ,καθως οι μεθυσμενοι ξενυχτηδες καημοι μου τραβουν προς το λιμανι,χορευοντας υπο τους ηχους ενος σισυφειου τσαρλεστον..[θα μ'αγαπαει.. σημερα..και αυριο..και για παντα;]
Lila μου,στις παρυφες.Και προφιλ και ανφας.Χορευοντας μες στη βροχη.Αναμεσα σε καλειδοσκοπια εξατμιζομενων λυγμων και ημιθεων εθισμων.Για οσους ενδιαφερονται..
Un baccio trolitsa κι απο μενα:)
(with someone who can lead.ναι..)
dr,:)
christina μου,be your guest:)
μαρουλιτα,oh yes:)
μας πονα,και μας ελεγχει η ατιμη(φιλια γλυκες μου)
:)serenitουλα
Just a kiss just a kiss
I have lived just for this
I cant explain why I've κοντεψα να become Miss chatelaine,athentακο:)
μεχρι να μαθω το μεηλ σου(να υποθεσω πως ειναι αυτο,που βλεπω..)
Αλεξανδρε,σε ευχαριστω τοσο για το
εξαιρετικο αφιερωμα.με συγκινησες πραγματικα..
poet
τ' αγγλικά μου είναι χάλια
όλο ψάχνω κι όλο λάθος κάνω
και στ' αγγλικά ακριβώς όπως και στα άγλωσσα αισθήματα
με λάβωσες αντιστοίχως
με το που μπήκα εδώ
και με βούρκωσες
σου γράφω εδώ το e mail μου
poet@enmusic.gr
πώς γράφεις έτσι ψυχή;
Πολύ ξεχωριστή κατάσταση εδώ. Dramatic. Είμαι πολλή ώρα κολλημένος και βλέπω τις εικόνες που εναλάσσονται στον ανοιχτό παράθυρο σαν αφηρημένος λίγο. Ξεχάστηκα. Αυτά τα μυστικά τοπία είναι πολύ ιδιωτικά και σε μαγεύουν. Γι' αυτό πρέπει όλοι ν' ανοίξουμε πορτοπαράθυρα διάπλατα και όπου μας βγάλει.
poet
Αφού έχω κάπως συνέλθει από το σοκ
που μου προκάλεσε το κείμενό σου με τα μεγάλα γράμματα, με τα μικρά εδώ από πάνω μου, το τραγούδι που παίζει κι όσο το ακούς τρελαίνεσαι μα σ' εμποδίζει κιόλας στο διάβασμα, τα χάνεις κι αρχίζεις πάλι απ' την αρχή, νιώθω αρκετά άβολα κατά τα άλλα και στο λέω γιατί ξέρεις από αλήθεια. Είναι που η ψυχή δεν έχει φύλο. Κι εγώ είμαι πρώτα από όλα ψυχή. βαρέθηκα όλους αυτούς τους διαχωρισμούς που τρέφουν μίση, μας τραυματίζουν άνδρες και γυναίκες θανάσιμα, που βοηθούν τις βιομηχανίες της ηδονής να πλουτίζουν εκμεταλλευόμενοι τη λαχτάρα μας, την αδυναμία μας, τα πάθη και το πάθος μας.Το αίμα μας να ενωθεί με το άλλο αίμα.
Δε γουστάρω αυτή τη βιομηχανία.
Δε γουστάρω τους διαχωρισμούς.
Είμαι άνθρωπος με μια γαμημένη ευαισθησία υπέρμετρη. Και κουρασμένη. ΑΚροβατώ, δεν περπατώ. Ακροβατώ ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο, ανάμεσα στα φύλα, στο σκοτάδι καιστο φως. Και πάντα γκρεμίζομαι. Πάντα σώζομαι.
Ό,τι μπορώ να κάνω για σένα θα το κάνω. Είσαι συγγενής μου.
ΥΓ. Γεια σου Άρη μου. Βαθιά αγαπημένε, απελπιστικά βαθιά
αγαπημένε μου.
Σ'ευχαριστω poet μου
Με συγκινεις(θα σου γραψω λεπτομερειες στο μεηλ σου)
Αρη μου,και τα δικα σου τοπια
Μυστικα
και
Μαγικα
Ειναι.
Πολυ.
Κι οπου μας..
[διαπλατα, ναι]
poet,
ξανά.
Διάβασα μόνο όσα γράφεις πίσω από την πρώτη εικόνα στο my beautiful boys.
Δεν αντέχω να διαβάσω άλλο.
Εγώ αρνήθηκα παντελώς στη ζωή μου, και την ομοφυλλική και την ετεροφυλλική πορνογραφεία. Θέλω να ζω, όχι να βλέπω. Δεν θέλω την εικονική πραγαματικότητα και τα σκατά της. Τι μου έχεις κάνει δεν ξέρεις. Εσύ βουτάς στα σκατά, κολυμπάς μέχρι το λαιμό, βάζεις και το κεφάλι μέσα και βγαίνεις, πώς το κάνεις αυτό, βγαίνεις λαμπυκαριστός και αγιασμένος. Μετά μιλιάς τόσο καθαρά, τόσο διεισδυτικά και τόσο καίρια για τα σκατά.
Παιδί μου, υποκλίνομαι βαθιά μπροστά σου. Πολύ βαθιά σου υποκλίνομαι ψυχή μου. Θα τα διαβάσω όλα σου, όλα σου. Σιγά σιγά. Η καρδιά μου είναι τρομερά εύθραυστη. Αλλά μια γυναίκα τώρα σε αγαπά πολύ. Να το ξέρεις. Μια γυναίκα παιδί πολύ σ' αγαπά παιδί.
Ήρθα να σ΄ευχαριστήσω για την στήριξη... και τρόμαξα!!!!
Ελπίζω ότι δεν κατάλαβα καλά, γιατί αυτή είναι η αλήθεια.Δεν σε έχω ξαναδιαβάσει για να ξέρω μέχρι που φτάνει η φαντασία. Μακάρι να είναι όλα φανταστικά!
Η "αγέλαστος πέτρα" βραβεύτηκε ξέρεις, στο φεστιβάλ Θεσ/κης και μάλιστα ο κ. Κουτσάφτης είναι απ΄το λατρεμένο μου χωριό, την Ζαγορά Πηλίου. Μόνο που δεν κατάφερα να την δω ακόμη.
(Να μην παινέψω και το χωριό μου;)
Να σου πάνε όλα καλά φίλε μου!
Post a Comment