popeye[life is the deepest sea*]

-Πότε δημιουργήθηκε το συγκρότημα και που;
Τέλη του 2005, στο Βύρωνα.

-Θυμάστε ποιός ήταν ο πρώτος δίσκος που αγοράσατε;
Δημήτρης: Το πρώτο μου βινύλιο, ήταν το Behaviour από τους Pet Shop Boys
( αλλά η πρώτη μου αγορά, σε κασέτα, το HITS 84…εδώ φαίνεται η ηλικία κάποιων)
Μάρκος: Θυμάμαι σίγουρα το 1ο cd, Radiohead-Pablo Honey, και κάτι από παλιά σε κασέτα, Αλέξια (εκείνο με τα κορίτσια ξενυχτάνε, μη ρωτήσεις τίτλο)
Γιάννης: Πρέπει να ήταν από Ξύλινα Σπαθιά-Πέρα απ’ τις πόλεις της ασφάλτου ή Robert Miles-Dreamland.

-Πως συνέβη η δημιουργία του συγκροτήματος;
Τι σας έκανε να ενωθείτε μουσικά;
Ένα καταπληκτικό demo του Γιάννη , που ο αδελφός του Μάρκος, έδωσε στο φίλο του Δημήτρη.

-Καταφέρνετε και ζείτε από τη μουσική σας;
Πραγματικά εκτιμούμε το χιούμορ σου...ίσα-ίσα τα βγάζουμε πέρα με τις κύριες επαγγελματικές μας δραστηριότητες.

-Μουσική και παράλληλα άλλες επαγγελματικές
δραστηριότητες μπορούν να συνυπάρξουν;
Είναι δύσκολο, μερικές φορές, πολύ κουραστικό, αλλά τελικά, έρχονται εκείνες οι στιγμές που μας αποζημιώνουν... μια καλή μελωδία, ένας καλογραμμένος στίχος, μια ουσιαστική ενορχήστρωση, ένα πετυχημένο live,
η αγάπη του κόσμου!!!
Θα θέλαμε όμως να έχουμε περισσότερο χρόνο για τη μουσική,
γενικότερα όμως στη ζωή μας.

-Θεωρείτε πως είναι εφικτό στην ελληνική μουσική
πραγματικοτητα έτσι όπως αυτή είναι διαμορφωμένη;
Μμμ...η αίσθηση μας είναι πως αν είναι να συμβεί κάτι τέτοιο, θα είναι για 1-2 ονόματα...νομίζουμε πως η ελληνική πραγματικότητα δε «σηκώνει» περισσότερα...θα πρέπει να αλλάξουν πολλά...

-Πως ερμηνεύετε λέξεις όπως επιτυχία και αποτυχία;
Εξαρτάται από το πόσο ψηλά ή πόσο στον πάτο μπορεί να φτάσεις. Θεωρούμε τεράστια επιτυχία, όλα όσα μας έχουν συμβεί, όσον αφορά το συγκρότημα, μέχρι τώρα. Αλλά μπορεί όλα να πάνε ακόμα καλύτερα, το cd μας να γίνει χρυσό (γιατί όχι και πλατινένιο), και τότε θα μιλάμε για άλλο μέγεθος επιτυχίας. Το ίδιο ακριβώς και με την αποτυχία.

-Πόσο σημαντική είναι η νοσταλγία στη διαδικασία
της δημιουργίας της μουσικής σας;
Είναι πολύ σημαντική και πολλές φορές καθορίζει τον ήχο μας. Αφήνουμε, όχι συνειδητά, τις επιρροές μας να μας οδηγούν. Κάνουμε πίσω όμως, όταν νοιώθουμε πως έχουμε ξεπεράσει τα όρια, όσο μπορούμε να το καταλάβουμε.

-Τι είναι αυτό που σας κάνει να γράφετε στίχους, να συνθέτετε μουσική και να επιχειρείτε να το μοιραστείτε όλο αυτό;
Κάναμε στίχους και μουσική, χωρίς να έχουμε σκοπό να το μοιραστούμε όλο αυτό. Όταν τα 2-3 πρώτα τραγούδια ολοκληρώθηκαν σε κάποια μορφή, αρχίσαμε να πιστεύουμε, πως έχουμε κάτι καλό. Οι φίλοι φορτώθηκαν έπειτα να κάνουν τα πρώτα reviews, άλλοι πείστηκαν από την αρχή, άλλοι όχι, αλλά όλοι τους ήταν οι πιο αυστηροί κριτικοί, πράγμα που μας βοήθησε να δουλεψουμε περισσότερο.
Έπειτα το ένα έφερνε το άλλο...

-Το άλμπουμ πως προέκυψε; Αντιμετωπίσατε δυσκολίες
ή τα πράγματα κύλησαν σχετικά ομαλά;
Πρέπει να πούμε πως τα πράγματα μας έχουν πάει πολύ καλά, κι έχουν κυλήσει γρήγορα, κάποιες φορές δεν προλαβαίναμε να συνειδητοποιήσουμε τι ακριβώς μας συμβαίνει. Καταφέραμε, όχι πάντα με επιτυχία, να ισορροπούμε και να προχωράμε. Αλλά τελικά το cd είναι στα δισκοπωλεία, οπότε θα είναι αχαριστία να παραπονιόμαστε.

-Θεωρείτε πως σας βοήθησε τo myspace;
Ίσως να μην μας γνωρίζατε χωρίς το myspace, η συμβολή του είναι τεράστια, θα μπορούσαμε να πούμε πως έχουμε μάνατζερ, χωρίς να τον πληρώνουμε.

-Άσχημες και εμπεριστατωμένες κριτικές ή καλά λόγια; Τι προτιμάτε;
Μπορούμε να πάρουμε το «εμπεριστατωμένες και καλές κριτικές»;
Κοίτα θα ήταν ψέμα να πει κάποιος πως δεν το στεναχωρεί
μια κακή κριτική, ακόμα κι αν σε βοηθάει να βελτιωθείς.
Ή ότι δε δίνουμε σημασία σε αυτές, γιατί είμαστε τόσο υπεράνω.
Ή θεωρούμε τους εαυτούς μας τόσο μεγάλους μουσικούς
που κανείς δε μπορεί να μας κρίνει.

-Tι σας εκνευρίζει περισσότερο στην καθημερινότητα;
Είναι πάρα πολλά, αλλά νομίζω πως το πιο εκνευριστικό από όλα,
είναι η έλλειψη παιδείας και σεβασμού, σε όλα τα επίπεδα.
Ένα καλό παράδειγμα θα μπορούσαν να αποτελέσουν οι δημόσιες υπηρεσίες.

-Κατά τη διαδικασία της δημιουργίας υπάρχουν
απώλειες γύρω από την αρχική σύλληψη;
Αρχικά δε θεωρούμε πως έχουμε στο μυαλό μας κάτι τόσο μεγάλο που να υπάρχουν απώλειες. Απλά είναι μερικές φορές, που η πρώτη μελωδία ή ο πρώτος στίχος δημιουργούν μεγάλες προσδοκίες, ενθουσιαζόμαστε, αλλά στην πορεία καταλήγουμε να έχουμε ένα αδιάφορο τραγούδι. Ή κάποιες άλλες φορές, που ενώ νομίζουμε
πως μόλις ολοκληρώσαμε το καλύτερο τραγούδι όλων των εποχών,
έπειτα από μερικά ακούσματα έχει «ξεφουσκώσει».

-Πως βλέπετε το μέλλον της ελληνικής σκηνής έτσι όπως διαμορφώνεται, εκτός μεγάλων δισκογραφικών και κυρίαρχου ρεύματος;
Μακάρι να γίνει η ελληνική σκηνή, το κυρίαρχο ρεύμα,
κι οι λεγόμενες ανεξάρτητες εταιρείες να γιγαντωθούν,
όμως αυτό φαντάζει ουτοπικό.

-Υπάρχει κόσμος που θέλει ν'άκούσει διαφορετικά πράγματα;
Με πιο ακομπλεξάριστο τρόπο, πιο συνειδητοποιημένα;
Μα και βέβαια υπάρχει, διαφορετικά δε θα υπήρχαν συγκροτήματα όπως εμείς (χα). Δε μπορούμε να μιλάμε για μια πολυπληθή ομάδα, τουλάχιστον όχι ακόμη, αλλά αν κι οι περισσότεροι είναι φανατικοί, έχουν κι ένα τεράστιο μειονέκτημα, είναι δύσπιστοι, δικαιολογημένα πολλές φορές. Νομίζω πως στη συγκεκριμένη περίοδο, που υπάρχει ένα ρεύμα προς το διαφορετικό, θα έπρεπε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, είναι μοναδική η ευκαιρία. Καλό υλικό υπάρχει, καλές μπάντες και δημιουργοί υπάρχουν, συντονισμός κι υποστήριξη χρειάζεται.

-Ποιές είναι οι μουσικές, οι λέξεις, οι εικόνες -κλειδιά
που σας έχουν σημαδέψει;
Οι στίχοι των Στέρεο Νόβα ( όπως κι οι μουσικές τους) αλλά κι οι εικόνες που δημιουργούσαν. Η δύναμη ορισμένων ταινιών, όπως τελευταία «Οι ζωές των άλλων» ή λίγο παλιότερα τα «Μαθήματα πιάνου».
Η ομορφιά της φύσης.

-Με ποιούς θα θέλατε να συνεργαστείτε;
Καλά εδώ η λίστα θα ήταν ατελείωτη...
Πάντως είχαμε τη χαρά να συνεργαστούμε με τους GAD, οι οποίοι μας βοήθησαν να ολοκληρώσουμε την παραγωγή του cd μας, και χωρίς αυτούς ίσως και να μην τα είχαμε καταφέρει. Και νομίζουμε πως για την ώρα αυτό μας αρκεί και με το παραπάνω, γιατί πλέον έχουμε αποκτήσει και 2 νέους φίλους, τον Ηρακλή και τον Κώστα. Εξάλλου αν μας ρωτούσες 3 χρόνια νωρίτερα ούτε καν θα φανταζόμασταν πως θα συνεργαζόμασταν με κάποιο γκρουπ όπως οι GAD.
Αλλά σε ένα παραλήρημα, θα θέλαμε για παραγωγό μας τον Brian Eno,
και για τα υπόλοιπα τον Jean Paul Goude.

-Πως θα χαρακτηρίζατε τον ήχο σας;
Αθώο και νοσταλγικό, αλλά όχι αφελή και ρετρό (ελπίζουμε),
ξεκάθαρα ποπ και μελωδικό, με σοβαρούς στίχους και προθέσεις.

-Τι σας έχει μάθει η διαδικασία του να λειτουργείτε σαν συγκρότημα;
Πολλά και τίποτα, ενώ μας διδάσκει υπομονή, δεν είναι και λίγες οι φορές που θέλουμε να σπάσουμε ο ένας το κεφάλι το άλλου. Κι όχι από την άποψη δημιουργικού εγωϊσμού ή αρχηγιλικιού, αλλά από τη διαφορετικότητα των χαρακτήρων. Άλλος νευρικός , άλλος αργός, άλλος αγχωτικός, άλλος λιγότερο ευέλικτος, άλλος οργανωτικός, άλλος όχι ( δε θα σας πούμε ποιος είναι ποιος ).

-Σας ενοχλεί κάτι στα ελληνικά μουσικά πράγματα;
Είναι πολλά, κι όλοι έχουμε ευθύνη, οι μουσικοί, οι δημοσιογράφοι, οι δισκογραφικές, το ραδιόφωνο, η τηλεόραση, το κοινό.

-Η επιτυχία είναι ανταγωνισμός με τον εαυτό μας
ή με την ουσία της μουσικής;
Έχουμε την αίσθηση πως μερικά πράγματα δε μπορούν να απαντηθούν. Ίσως σου πούμε τώρα πως η επιτυχία δε θα μας καταβάλει ως ανθρώπους ή δημιουργούς, αλλά δεν είμαστε κι εμείς τόσο σίγουροι. Εξαρτάται κι από το μέγεθος της. Μπορεί να μας δώσει φτερά κι έμπνευση, να μας οδηγήσει σε νέους δρόμους, μπορεί όμως απλά να επαναπαυτούμε και να επαναλαμβανόμαστε. Αν και μάλλον αν χάσουμε τον έλεγχο έχουμε να φάμε αρκετά χαστούκια από τους φίλους μας.

-Τι είναι η μουσική για σας;
Δε θα πούμε τα πάντα, είναι ένα κομμάτι από τη ζωή μας. Ένα κομμάτι βέβαια που είναι σημαντικότερο πια, κι απέχτησε μεγαλύτερη βαρύτητα κι από την κυκλοφορία του πρώτου μας cd από τη Shift Records.

Οι POPEYE(κατά κόσμον Μάρκος και Γιάννης Καλάτης και Δημήτρης Καμπούρης)έχουν κάτι που μ' ελκύει ιδιαίτερα στον ήχο τους και αυτό δεν αφορά μονάχα τον τρόπο με τον οποίο αναμιγνύουν τις διάφορες επιρροές τους και τις μετασχηματίζουν μέσα στο σύγχρονο ηχητικό πλαίσιο.

Σημασία έχει η δυνατότητα τους να είναι αποτελεσματικοί συναισθηματολογικά μ' έναν τρόπο σημερινό, ιδιαίτερα το να επικοινωνούν ηχητικά εικόνες απλά και ευέλικτα, σχεδόν σκηνοθετώντας τα βηματά τους πάνω σε ιδέες που δεν χρειάζεται παρά να ενώσουν ένα σώμα, μια φωνή, ένα βλέμμα.

Στο αγαπημένο δόκανο της μουσικής.




Οι POPEYE είναι συγκρότημα ποπ μουσικής.
Ζούν και εργάζονται στην Αθήνα.
Ο πρώτος τους δίσκος με τον τίτλο
POPeYE
κυκλοφορεί από την Shift Records.
[http://www.myspace.com/popeyegr]